دماغ كرده باشند ، كه بعد از راى ساهسى « 1 » ما را بجهة اموال خزانه متقاضى نبود « 2 » ، همانا فتورى و قصورى بوى راه يافته است . پس با طالع سعد به طرف حصار بودهيه « 3 » و سيوستان روان شد . و در حصار سيوستان ملكى بود ، نام او مته « 4 » . پس « 5 » عزم مصمم كرد ، و از آب مهران عبرت نمود ( ند ) از موضعى كه آن را دهيايت « 6 » خوانند « 7 » ، و ان حدّ است ميان سمّه و ارور . از آنجا قصد بودهيه « 8 » كرد ، و عهد ايشان را پسر كول بن بهندركو بهكو « 9 » بود . و دار الملك ايشان كاكاراج « 10 » بود . و سكان آن موضع را سيويس « 11 » گفتندى « 12 » . پس چچ بر ايشان تاختن برد ، و حصار سيويس « 13 » را فتح كرد « 14 » . و كيه « 15 » بن كاكه « 16 » پيش آمد و بجهة پدر و اتباع امان خواست ، و مال بر خود معين كردند ، و مطاوعة نمودند . رفتن لشكر بسيوستان پس از آنجا روى بسيوستان آورد . چون بنزديك رسيد ، مته والى آن شهر « 17 » با هيبت تمام و عدّت كمال « 18 » استقبال نمود و جنگ « 19 » پيوست « 20 » . چچ او را غلبه كرد . مته با حشم خود هزيمت شد و بحصار در رفت .

--> ( 1 ) پ : شاهسى ( 2 ) پ : نبودى ( 3 ) ب ح س م : بُداپُور ( 4 ) ب س ك : مهته ( 5 ) س : بعد ( 6 ) ب ح : دهتايت ( 7 ) س : گويند ( 8 ) م : ببودهيه ( 9 ) ب : بسر كوند بن بهندركو بهكو ؛ پ : بسر كوتد بن بهندركو رهكو ؛ س : پسر كوتدين بندر كوه بيكو ؛ ك : پسر كوتدين بهندركو بهكو ؛ ح : بسر كوند بن بهندر كويهكى ؛ احتمال دارد كه اسم اين نفر « كوتل » بوده چنان كه بعد ازين در احوال فتح بودهيه بر دست محمد بن قاسم مذكور شود ( 10 ) م : ناناراج ( 11 ) ب ح س ك م : سويس ( 12 ) م : گفتند ( 13 ) ب : سببوى ؛ ح ك : سيوى ؛ م : سويس ( 14 ) س ك : نمود ( 15 ) س : كتبه ؛ م : كبه ( 16 ) س : كاكا ( 17 ) م ندارد : آن شهر ؛ پ : والى سيوستان ( 18 ) پ : بكمال ( 19 ) پ : بجنگ ( 20 ) س : پيوستند